Ιστοριες για νωρις το βραδυ. Το αποβραδο ειναι στο μεταιχμιο, εκει οπου τελειωνει η μερα και γεννιεται η νυχτα, ειναι λιγο πριν σε βαλουν να κοιμηθεις οταν εισαι 10 χρονων και ειναι λιγο πριν κανονισεις αν θα βγεις οταν εισαι 17. Οπως και να ‘χει ο,τι συσσωρευεται την μερα η το προηγουμενο βραδυ ερχεται στο φως και κατασταλαζει σαν βιωμενη εμπειρια λιγο πριν βραδυασει. Ειναι μια ουδετερη ωρα, μοιρασμενη στο πριν και στο αβεβαιο υστερα.
Εδω λοιπον αρχιζει και το παραδοξο σ’αυτες τις ιστοριες που βλεπεται μπροστα σας. Μια εικονα βιωμενη που επεται ν’ αλλαξει μονο επειδη της το επιτρεπει η ζωγραφικη. Θρεμμενη απ’ την παιδικη ηλικια σαν τον στιχο που δηλωνει οτι τα χρονια που εξαγορασε για παντα, η φαντασια του τα λεει παιδικα.
Φτιαχνω εικονες. Δεν με ενδιαφερει τιποτε αλλο. Ευτυχως υπαρχει τοσος καμβας και τοσο χρωμα ακομα, μπορω να βαλω οσο κιτρινο θελω, ενα αλογο μπορει να ξεπροβαλλει μισο και ‘γω να εμφανιζομαι 4 χρονων διπλα σ’εναν χιμπατζη. Παραδιπλα μια μπλε στιγμη να περνα μεσα απο παραθυρα σπιτιων και κατακερματισμενη να καθεται στα χειλη του μικρου κοριτσιου που ψιθυριζει ενα ποιημα του cummings, ενω το μουστακι του πατερα μου παει να μοιασει με το πουλι που βγαινει απ’την πιπα του, και τα μαλλια του ολο και μοιαζουν με τους βραχους απ’ την μακρυνη παραλια που βρισκεται πανω αριστερα στον μεγαλο πινακα. μοιασει με το πουλι που βγαινει απ’την πιπα του, και τα μαλλια του ολο και μοιαζουν με τους βραχους απ’ την μακρυνη παραλια που βρισκεται πανω αριστερα στον μεγαλο πινακα.
Ελπζω να μην στερεψει η φαντασια μου και να ‘χω τα ματια του ανοικτα .Θελω να καταποιω την καθημερινοτητα, μ’αρεσει ο Miller, o Calvino, o Hockney, η μουσικη.
‘’.....Δυσκολα θα μαθεις ποιος ειμαι
η τι εννοω,
αν αποτυχεις να με βρεις στην αρχη μην αποθαρρυνεσαι
αν με χασεις σε καποιο σημειο
ψαξε σε αλλο
σταματω καπου και σε περιμενω’’ W.Whitman
νωρις το βραδυ καποιας τεταρτης
φεβραρης του 2009, αθηνα
The early night is on the verge of things, where the day descends and the night begins; it is the time when you are put to bed when you are 10 years old, and it is just before you plan to go out when you are 17. Whatever happens in the daytime,
or the night before, accumulates and settles as a viable experience early at night.
It is at this point that the paradox of stories you see before you, begins. It is an experience which is about to alter, only because painting allows this to happen.
I create images. I am not interested in anything else. Hopefully there is enough canvas and enough colour. I can paint as much yellow as I want, a horse could appear as half a being, and I could find myself as a young boy next to a chimpanzee. Next to us, a blue moment comes through windows and disintegrates on the lips of the little girl, who whispers a Cummings poem, while the moustache of my father compliments the red bird coming out of his pipe, his hair resembling the distant shore located on the upper left of the painting.
I hope my imagination does not dry up, and my eyes are always kept wide open.
I want to swallow the everyday, I like Henry Miller, Calvino, Hockney, and music.
You will hardly know who I am or what I mean,
But I shall be good health to you nevertheless,
And filter and fibre your blood.
Failing to fetch me at first keep encouraged,
Missing one place search another,
I stop somewhere waiting for you. W.Whitman
early Wednesday night
February 09, Athens
x
info
H έκθεση του Φίλιππου Θεοδωρίδη με τίτλο «Portraits of Children” περιλαμβάνει πίνακες που απεικονίζουν ένα κλαδευτήρι, μια πεσμένη γυναίκα με ξανθά μαλλιά που φοράει μόνο κάλτσες και το μπούτι της είναι γρατζουνισμένο, ένα λιοντάρι ξαπλωμένο πάνω σε μια μεγάλη μισοφαγωμένη Black Forest, έναν άντρα μεσήλικα σκυμένο στην οδό Φωκυλίδου που προσπαθεί να βγάλει έναν λεκέ από το μπλέ βαμβακερό παντελόνι του, ένα αμάξι τυλιγμένο στις φλόγες στην άκρη μιας παραλίας χωρίς άμμο με βότσαλα, ένα σπουργίτι στον ώμο ενός υποστράτηγου που κάθεται σε μια δερμάτινη πολυθρόνα, μια μπάλα του μπάσκετ που θέλει φούσκωμα, ένα τζάκι, ένα παπί Honda 50 cc παρκαρισμένο κάτω από μια πορτοκαλιά, μια γυναίκα που κοιτάει έναν άντρα πεσμένο, έναν αντρα πεσμένο που κοιτάει μια παντόφλα δερμάτινη, έναν κοκοφοίνικα, ένα αντιτορπιλικό του βρετανικού στρατού, μια φράτζα, έναν σκύλο καφέ με ένα λουρί καφέ, μια ξυριστική μηχανή πάνω σε ένα ξυλινο κομοδίνο στην προεδρική σουίτα παραλιακού ξενοδοχείου, ένα δράκο στην κορυφή ένος χιονισμένου βουνού με ασφαλτοστρωμενους δρομους και ένα παιδί μικρό αρκετά.
Ευθύμης Φιλίππου
ARTCCORDEON
VIRTUALLY CYCLADES
place mouse on top of image to scroll
LAZY SUNDAY MORNINGS
tracing istanbul
saturday 28 august
sismanoblio megaro
general consulate of greece
istanbul
sunday 29 august
theological school of halki
www.scalagallery.gr
www.athensartgallery.gr
www.diatopos.com
www.angelosmihas.com
www.pariskoutsikos.com
Philippos Theodorides was born in Cyprus in 1978. He studied Art for the Community, at the University of Surrey, Roehampton in London from 1999-2002, and then went on to study painting at the School of fine arts in Athens from 2003-2008.
SELECTED GROUP EXHIBITIONS
2009 “Art athina”, Athens art gallery, Athens
2008 “Design Walk”, Oxy publications, Athens
2007 “Emergency Room”, Ileana Tounta Contemporary Art Centre, Athens
2007 “KREAtion”, Municipal Market, Athens
2007 “ARTmART”, Kulsternhaus, Vienna
2007 “Design Walk”, Oxy publications, Athens
2006 “Atmospheres” (installation), Summer academy of the National Theatre,
Syros, Greece
2006 “Dried journey” (installation), D624, Athens
2005 “The obscured charm of drawing”, a.antonopoulou art, Athens
2004-2006 "Cheap Art", Athens
2003 “Open Horizons”, Famagusta Gate, Nicosia, Cyprus
SOLO EXHIBITIONS
2009 “Early night tales”, Athens Art Gallery, Athens
2010 “Talk softly, make noise”, Diatopos Contemporary Art Centre, Nicosia,
Cyprus
2010 "Midsummer crisis, midlife sales", Scala Gallery, Μύκονος
tel. +30 6939062703
